image

«Λίγο ακόμα μπορείς»
με τόνο στο «λίγο» γίνεται σλόγκαν ζωής
λίγο. κι ούτε λίγο παραπάνω
στο μέτρημα των σπιθαμών,
περιορισμένων αντοχών,
το μέτρημα δε χάνω

Τρέχω όμως και δε σε φτάνω
και πάνω στο λαχάνιασμα,
κάπου μεταξύ εισπνοής, εκπνοής
«λίγο ακόμα» μου λες, «το’χεις, μπορείς»
και το τρέξιμό σου
είναι (και το ξέρουμε κ’ οι δυο) το πιο αργό σου

Ανυπομονησία.
άδικα τη προβάλλω πάνω σου, σχεδόν με μανία
τάχα και μόνο η σκέψη θα σε κουράσει,
κάποιου που δε μπορεί και δε θέλει να σε φτάσει

Θαυμασμό.
τον προβάλλεις πάνω μου με τη σειρά σου και συμφωνώ.
την ταχύτητα ας τη θαυμάσω!
αλλά δεν είναι για μένα,
δε θέλω να σου μοιάσω

Όταν λοιπόν αύριο- μεθαύριο με δεις
να κοντοστέκομαι στο πλάι,να κάθομαι καταγής
να ξέρεις πως είναι σχέδιο συνειδητό
«λίγο ακόμα» δε θα θέλω να μπορώ
να ξέρεις όμως επίσης,
πως το χέρι μου θα κρατάς όταν τερματίσεις
εμπιστεύσου το ένστικτό μου,
δεν είναι για όλους αυτός ο αγώνας δρόμου
για μας έχει άλλα, που τρέχοντας δεν είδες,
η θέα είναι τόσο πιο ωραία απο τις κερκίδες